Strona główna » Historia

Inkowie, Majowie...

Amarantus

dla Inków i Azteków
był rośliną świętą -
dla Europejczyków
początkowo tylko
rośliną ozdobną

Na no­wym kon­ty­nen­cie­


A­ma­ran­tus na­zy­wa­ny w Pol­sce tak­że ama­ran­tem lub szar­ła­tem na­le­ży do gru­py naj­star­szych ro­ślin upraw­nych świa­ta­.

Cy­wi­li­za­cja Ma­jów by­ła praw­do­po­dob­nie jed­ną z pierw­szych któ­ra upra­wia­ła ama­ran­tus Przed od­kry­ciem Ame­ry­ki był obok ku­ku­ry­dzy ziem­nia­ka i fa­so­li pod­sta­wo­wą ro­śli­ną uzna­wa­ną przez In­ków i Az­te­ków za ro­śli­nę świę­tą Od­gry­wa­ła ona waż­ną ro­lę w ce­re­mo­niach re­li­gij­nych po­łu­dnio­wo­ame­ry­kań­skich In­dian.

Z cia­sta ama­ran­tu­so­we­go z do­dat­kiem krwi ludz­kiej wy­ko­ny­wa­no boż­ki a tak­że plac­ki któ­re mia­ły do­da­wać si­ły i mę­stwa wo­jow­ni­kom.

Z mą­ki ama­ran­tu­so­wej wy­pie­ka­no buł­ki przy­rzą­dza­no zo­ale (kle­ik) tor­til­le oraz na­po­je­.

M­ło­de pę­dy i li­ście spo­ży­wa­ne by­ły jako wa­rzy­wa i przy­pra­wy.

… na sta­ry­m


Po za­ka­zie wy­sie­wu ama­ran­tu­sa wpro­wa­dzo­nym przez hisz­pań­skich kon­kwi­sta­do­rów z przy­czyn po­li­tycz­no­-re­li­gij­nych zna­cze­nie tej ro­śli­ny na tych te­re­nach ra­dy­kal­nie spa­dło­.

Jed­nak­że to Hisz­pa­nie przy­wieź­li na­sio­na ama­ran­tu­sa do Eu­ro­py i w XVI­-XVII wie­ku stał sie on po­cząt­ko­wo ozdo­bą ogro­dów eu­ro­-pej­skich a na­stęp­nie tra­fił na sto­ły i był spo­ży­wa­ny jako ka­sza.
U­pra­wia­no go w Niem­czech In­diach i Cej­lo­nie Hi­ma­la­jach oraz środ­ko­wych Chi­nach i wschod­niej Sy­be­rii

O­bec­nie na więk­szą ska­lę ama­ran­tus upra­wia się w wie­lu kra­jach obu Ame­ryk po­łu­dnio­wo­-wschod­niej Azji oraz w Afry­ce.
Amarantus - źródło zdrowia